Lawenda lekarska (Lavandula angustifolia ssp. angustifolia Chaix (Lavandula officinalis Chaix))

Rodzina: Wargowe - Lamiaceae (Labiatae)

Polskie nazwy regionalne:

Lawenda, lawenda wąskolistna, lawendula, lawendulka

Nazwy rośliny w językach obcych:

ang.: True lavender
franc.: Lavande commune, Lavande femelle
niem.: Echter Lavendel, Kleiner Speik
Liście lawendy
Opis botaniczny rośliny

Opis rośliny:

Półkrzew, od 20 do 60 cm wysokości, o aromatycznym zapachu. Korzeń wiązkowy, mocno rozgałęziony. Łodyga dołem zdrewniała, u góry zielona, mocno rozgałęziona, owłosiona. Liście naprzeciwległe, długości około 4 cm i szerokości około 5 mm, lancetowate lub równowąskie, krótkoogonkowe lub siedzące, całobrzegie, podwinięte w dół, od spodu pokryte kutnerem. Kwiaty niebieskofioletowe, zebrane w kilkukwiatowe nibyokółki, tworzące kłosokształtne kwiatostany na szczytach długich łodyg. Kielich rurkowaty, często czerwono nabiegły, korona ukształtowana jako kwiat wargowy. Kwitnie od lipca do sierpnia. Owocem jest rozłupnia, rozpadająca się na 4 rozłupki.

Występowanie zioła w Polsce:

Pochodzi z krajów śródziemnomorskich. Występuje w bardzo gorących miejscach, na suchych trawnikach i przy murach. Na suchych wapnistych glebach. W Polsce często uprawiana w ogrodach.

I
II
III
IV
V
VI
VII
VIII
IX
X
XI
XII
I
II
III
IV
V
VI
VII
VIII
IX
X
XI
XII
I
II
III
IV
V
VI
VII
VIII
IX
X
XI
XII

Napar z kwiatów - w dolegliwościach trawiennych, złym przyswajaniu pokarmów, braku łaknienia, nadmiernej fermentacji jelitowej, kurczach jelit, wzdęciach, nieżytach i owrzodzeniach żołądka i jelit, w nieżytach oskrzeli, jamy ustnej i gardła, w nerwicach wegetatywnych, stanach pobudzenia nerwowego, dolegliwościach wątroby, dyskinezie dróg żółciowych, arteriosklerozie, migrenie.

Inhalacje z naparu z kwiatów i ziela są stosowane w stanach zapalnych górnych dróg oddechowych, nieżytach nosogardzieli, rozedmie płuc oraz jako środek regenerujący tkankę skóry twarzy, poprawiający cerę.

Okłady-kataplazmy z papki z ziela i kwiatów - w nerwobólach, bólach mięśni i stawów, w stanach zapalnych korzonków nerwowych.

Kąpiele z dodatkiem odwaru z ziela łagodzą bóle reumatyczne i leczą drobne dermatozy, mają działanie uspokajające, antyseptyczne i przeciwzapalne.

Zastosowanie kulinarne
Młode listki i ziele dodaje się do sałatek, a suszone pędy stosuje się jako przyprawę do zup i potraw rybnych.

Inne
Olejek eteryczny otrzymywany z lawendy, jest wykorzystywany do produkcji kosmetyków i środków leczniczych działających uspokajająco przy migrenie i zmęczeniu

Działanie surowca zielarskiego

Działanie surowców roślinnych:

żółciopędne, żółciotwórcze, bakteriobójcze, moczopędne, napotne, pobudzające czynności trawienne, przeciwbólowe, rozkurczowe, uspokajające, przeciwreumatyczne

Podstawowe związki chemiczne:

antocyjany, cukry, fitosterole, garbniki, gorycze, kwasy organiczne, olejek eteryczny (w nim m. in. geraniol, linalol, pinen), sole mineralne

Komentarze użytkowników: Dodaj komentarz

Brak komentarzy