11

Paź 13

Wrzos zwyczajny
Wrzos Zwyczajny, 22.09.2013. Zbiory własne

Wrzos zwyczajny

(Calluna vulgaris (L.) Salisb.)

Rodzina:

Wrzosowate

Nazwy regionalne:

Erika, wrzost, wrzos pospolity, wrzos zwykły

Czas zbioru:
  • Kwiaty zbierane w okresie kwitnienia
  • Ziele (do 20 cm długości, bez części zdrewniałych), pozyskiwane w okresie kwitnienia

Wygląd:

Krzewinka zimozielona, do 20 – 80 cm wysokości o mocno rozgałęzionych pędach. Młode pędy wyraźnie czworokątne. Gałązki zakorzeniające się, silnie ulistnione. Liście bardzo drobne, równowąskie, ułożone łuskowato. Kwiaty gęsto zebrane w jednostronne wielokwiatowe grona na szczytach gałązek, drobne, różowoliliowe, czasem białe. Płatki czterolistnego kwiatu nie są zrośnięte. Kwitnie od sierpnia do października. Owoce – kilkumilimetrowe, okrągłe, brązowawe torebki pojawiające się mniej więcej od września.

Występowanie:

Roślina często spotykana. Występuje w suchych lasach sosnowych i brzozowych, na wrzosowiskach, trzęsawiskach, zrębach, polanach leśnych i wydmach całej Europy – zwykle na glebach ubogich, suchych, piaszczystych i kwaśnych.

Zastosowanie:

  • Okłady -kataplazmy z papki z kwiatów i ziela – w chorobach reumatyczno-artretycznych

  • Przymoczki nasączone odwarem z kwiatów – w regeneracji cery o skłonnościach do przetłuszczania i opanowania trądzikiem

  • Odwar z kwiatów lub ziela jest stosowany w infekcjach dróg moczowych, jest pomocny w stanach zapalnych nerek, miedniczek nerkowych, kłębków nerkowych, pęcherza, w kamicy nerkowej, gośćcu, skazie moczanowej, przewlekłych nieżytach żołądka i jelit, w bezsoczności, biegunkach, chorobach wątroby i dróg żółciowych,w anemii, nerwicach, zaburzeniach przemiany materii, jest używany jako środek moczopędny, korzystnie wpływa na sen

  • Kąpiele z dodatkiem odwaru z ziela działają przeciwbólowo, przeciwzapalnie i uspokajająco, są pomocne w chorobach skórnych i kobiecych

Kategorie przepisów