Mak polny

(Papaver rhoeas L.)

Nazwy regionalne:

Drieczy mak, krasa, maczek, maczek polny, maczek zajęczy, mak dziki, makówki, mak zajęczy, morzicha, panienki, patrak, śpiochy, wilczy maczek, wilczy mak, zawilec, żer, żyr, żyr polny, żyr wilczy

Wygląd

Roślina jednoroczna, rzadko dwuletnia, do 70 cm wysokości. Łodyga wzniesiona, gałęzista, szorstko owłosiona. Liście naprzemianległe, pierzastodzielne lub wrębne, o odcinkach wydłużonych, brzegiem ząbkowane. Kwiaty szczytowe, jasnopurpurowe, czasem różowe, z czarną plamą u nasady płatków. Kwitnie od maja do września. Owoc – kulista lub jajowata torebka.

Występowanie

Pole uprawne (chwast zbóż i roślin okopowych), nasypy, przydroża, ugory.

Zastosowanie

Napar z kwiatów – w uporczywym kaszlu, bólu gardła, chrypce, nieżytach jamy ustnej i gardła, oskrzeli, żołądka, jelit, w bezsenności, nadmiernej pobudliwości nerwowej, w kokluszu, przeziębieniach, atonii przewodu pokarmowego, braku łaknienia, biegunkach oraz jako środek uspokajająco nasenny dla dzieci i osób w podeszłym wieku.
Przymoczki nasączone naparem z kwiatów – w stanach zapalnych powiek i spojówki
Zastosowanie kulinarne
Płatki kwiatowe można dodawać do surówek i sałatek.

Nie należy przekraczać zalecanych dawek, gdyż może to spowodować nudności i wymioty.