07

Paź 11

Aloes zwyczajny
Aloes zwyczajny - Źródło

Aloes zwyczajny

(Aloë vera (L.) Burm. (Aloë barbadensis Mill.))

Rodzina:

Asfodelowate

Nazwy regionalne:

Aloes barbadeński, aloes barbadoski, aloes bardeński

Czas zbioru:
  • Liście, zbierane przez cały rok

Wygląd:

Bylina, do 50 cm wys.
Liście grube, soczyste, mieczowate, bladozielone, często białoplamiste, brzegiem kolczastopiłkowane. Kwiaty żółte, zebrane w zwisłe grona. Owoc – torebka.

Występowanie:

Uprawiany w krajach śródziemnomorskich. W Polsce wyłącznie w doniczkach i szklarniach.

Zastosowanie:

  • Macerat z liści – w nieżytach żołądka i jelit, owrzodzeniach żołądka i dwunastnicy, stanach zapalnych jelita grubego, astmie oskrzelowej, gośćcu, artretyzmie, nerwobólach, cukrzycy, łuszczycy, miażdżycy, chorobach nowotworowych.

  • Sok z liści ma podobne zastosowanie, jak macerat jednak o silniejszym działaniu. Stosowany jest poza tym w rekonwalescencji, chorobach podeszłego wieku, braku łaknienia, w stanach chorobliwego wychudzenia, zaburzeniach hormonalnych, w okresie przekwitania, chorobach skórnych, świądzie skóry, nawykowych zaparciach.

  • Żucie liści – w paradentozie, zapaleniu dziąseł i błon śluzowych, owrzodzeniu jamy ustnej.

  • Okłady z papki z liści – w stanach zapalnych stawów i mięśni, nerwobólach, kurczach mięśni, łuszczycy, owrzodzeniach

  • Winko aloesowe – w stanach chorobliwego wychudzenia, chorobach nowotworowych, starczych, w rekonwalescencji.

Preparatów z aloesu zwyczajnego nie należy stosować podczas ciąży, w nadciśnieniu tętniczym krwi, stanach zapalnych nerek i miedniczek nerkowych, okrężnicy, w krwawieniach wewnętrznych, kruchości naczyń krwionośnych.

Kategorie przepisów