Arnika górska

(Arnica montana L.)

Nazwy regionalne:

Anielskie ziele, arlinka, arnika, drzewojad, korzeń magiczny, kupalnik, kupalnik górski, omieg, podkomornik, pomornik, pomórnik, pomornik lekarski, tran, tranek, tranek angielski, tranek górski, trank, wierzkowisko, wilcze ziele

Wygląd

Bylina, do 50 cm wysokości. O aromatycznym zapachu. Łodyga ogruczolona, zwykle nie rozgałęziona. Liście dolne zebrane w różyczkę, grube, odwrotnie jajowate, całobrzegie, nieco owłosione. Koszyczki kwiatowe duże, pojedyncze. Kwiaty złocistożółte. Kwitnie od czerwca do sierpnia. Owoc – niełupka, z puchem kielichowym.

Występowanie

Łąki, połoniny, obrzeża lasów w górach. Na niżu rzadko spotykana.
Roślina chroniona!

Zastosowanie

Odwar z kwiatów – w niedociśnieniu tętniczym krwi, niedokrwieniu kończyn (choroba Buergera) i mózgu, jako środek wzmacniający i uszczelniający naczynia włosowate, zapobiegający przekrwieniom, wybroczynom, zakrzepom żylnym, zmniejszający obrzęki i wysięki, pomocny w owrzodzeniach troficznych, czyraczności, w słabym wydzielaniu soków żołądkowych i żółci, krwawieniach poporodowych, owrzodzeniach żołądka i dwunastnicy, wstrząsach mózgu, w okresie przekwitania.
Wyciąg alkoholowy z kwiatów ma podobne zastosowanie jak odwar, jednak o nieco silniejszym działaniu.
Przymoczki nasączone wyciągiem alkoholowym z kwiatów – w dolegliwościach reumatyczno-artretycznych, nerwobólach, bólach barków, obrzękach pourazowych, krwiakach podskórnych, stłuczeniach, owrzodzeniach, oparzeniach, żylakowatości podudzi, egzemach, po ukąszeniach przez owady.

Preparaty z arniki można stosować jedynie w porozumieniu z lekarzem fitoterapeutą.Kwiatów z arniki nie wolno przyjmować doustnie w stanach zapalnych żołądka i jelit, krwawieniach wewnętrznych, stanach pozawałowych. Zewnętrznie należy unikać - w otwartych ranach, oparzeniach III stopnia, obtarciach naskórka, ostrych stanach zapalnych skóry.