05

Lip 11

Jeżyna popielica
Jeżyna popielica. Kąty Drugie, woj. lubelskie. Zbiory własne

Jeżyna popielica

(Rubus caesius L.)

Rodzina:

Różowate

Nazwy regionalne:

Czernica, dziady, jeżyna sinojagodowa, jeżyna wielkojagodowa, jeżyna zwyczajna, malina jeżyna, malina niedźwiedzina, ostręgi, ostręże, ożyna, urzyna, wodostrężnice

Czas zbioru:
  • Liście, zbierane wiosną i latem
  • Owoce, zbierane w lipcu i sierpniu

Wygląd:

Krzew, do 120 m wysokości. Pędy płonne cienkie, oszronione, pokryte kolcami i gruczołkami. Liście zwykłe trójlistkowe, brzegiem piłkowane. Kwiaty białe zebrane w kwiatostany groniaste lub baldachogroniaste. Kwitnie od maja do września. Owoc – złożony z wielu dużych, ciemnofioletowych, oszronionych pestkowców.

Występowanie:

Bardzo pospolita. Rośnie na brzegach lasów, przydrożach, miedzach, zboczach, porębach, w zagajnikach, często masowo.

Zastosowanie:

  • Napar z liści – w dolegliwościach przewodu pokarmowego, niestrawnościach, zgadze, kurczach żołądka, bólach brzucha, odbijaniu, mdłościach, biegunkach, chorobach gorączkowych, przeziębieniach, grypie, zaburzeniach przemiany materii.

  • Okłady -kataplazmy z papki z liści – w gośćcu, dnie, nerwobólach.

  • Kąpiele z dodatkiem naparu z liści mają korzystny wpływ na przemianę materii, leczą drobne dermatozy, stany zapalne skóry, łagodzą świąd skóry.

  • Zastosowanie kulinarne
    Owoce jeżyny można spożywać w każdej postaci – świeże lub przetworzone. Można z nich robić takie przetwory jak: dżemy, soki, wina, nalewki.
    Kwiaty dodaje się do sałatek i surówek.

Kategorie przepisów