23

Maj 12

Koniczyna łąkowa
Kwiat koniczyny łąkowej. Gliwice, woj. śląskie. Zbiory własne

Koniczyna łąkowa

(Trifolium pratense L.)

Rodzina:

Motylkowate

Nazwy regionalne:

Kądziołka, kądziołka łąkowa, kocinki, koniczyna czerwona, koniczyna łowiecka, koniczyna zajęcza

Czas zbioru:
  • Kwiaty (główki kwiatowe z szypułką i górnymi liśćmi) zbierane w okresie kwitnienia
  • Ziele pozyskiwane w okresie kwitnienia

Wygląd:

Bylina, od 10 do 60 cm wysokości, z silnie rozwiniętym korzeniem. Łodyga podnosząca się, gałęzista, owłosiona. Liście naprzemianległe, ogonkowe, trójlistkowe, o listkach owalnych, brzegiem drobno ząbkowanych. Blaszka z półksiężycowatą jasną plamką. U nasady ogonka dwa jajowate przylistki. na końcu łodygi pojedyncze, główkowate kwiatostany. Kwiaty motylkowe, do długości 1,5 cm, blado- lub ciemnoczerwone, osadzone w owłosionym kielichu. Kwitnie od maja do września. Owocem jest strąk, okryty zaschniętym kielichem.

Występowanie:

Bardzo często spotykana. Rośnie na łąkach, pastwiskach, miedzach, przydrożach. Również uprawiana.

Zastosowanie:

  • Napar wodny z kwiatostanów – w zaburzeniach przemiany materii, miażdżycy (obniża poziom cholesterolu we krwi), w zaburzeniach układu pokarmowego, bezsoczności, skąpym wydzielaniu moczu, kamicy nerkowej, nieżytach oskrzeli, nieżytach jamy ustnej, gardła i nosogardzieli, w kaszlu, anginie, bólach i kurczach nóg, chorobach układu krwionośnego, pokarmowego i oddechowego (u osób w podeszłym wieku), w rekonwalescencji oraz jako środek pobudzający wydzielanie interferonu i zwiększający odporność organizmu.

  • Wyciąg alkoholowy z kwiatostanów ma podobne działanie jak napar wodny.

  • Przymoczki nasączone naparem z kwiatostanów i ziela – w stłuczeniach, zwichnięciach, złamaniach, obrzękach, świądzie skóry, oparzeniach.

  • Zastosowanie kulinarne
    Kwiatostany dodaje się do sałatek i surówek. Można je też zakwaszać na zimę jak kapustę i podawać jako sałatkę do potraw mięsnych.

  • Sok z ziela i kwiatostanów (z miodem) – w wyczerpaniu fizycznym i nerwowym, rekonwalescencji, w chorobach nowotworowych i wieku starczego oraz jako środek ogólnie wzmacniający.

  • Kąpiele z dodatkiem naparu z ziela – w chorobach reumatycznych, dermatozach ciała, miażdżycy, rekonwalescencji.

Nie należy przekraczać dawek leczniczych soku z koniczyny, ponieważ może to spowodować obniżenie potencji u mężczyzn, a u kobiet zaburzenia miesiączkowania.

Kategorie przepisów