Wygląd
Roślina jednoroczna, do 2,5 m wysokości, o źdźble pojedynczym, grubym, z gąbczastym rdzeniem. Liście podłużnie lancetowate, do 10 szerokie. Kwiaty męskie zebrane w szczytową wiechę, żeńskie skupione w kolby wyrastające w pochwach dolnych liści. U szczytów kwiatostanów żeńskich pęczki nitkowatych znamion. Kwitnie od lipca do sierpnia. Owoc – okrągły, żółtawy ziarniak.
Występowanie
Powszechnie uprawiana.
Zastosowanie
Odwar wodny ze znamion – w stanach zapalnych nerek, miedniczek nerkowych, pęcherza moczowego, w kamicy nerkowej, białkomoczu, w początkowych stanach cukrzycy, w otyłości, stanach zapalnych wątroby i woreczka żółciowego, w chorobach reumatyczno-artretycznych, obniżonej krzepliwości krwi, nadciśnieniu tętniczym krwi, obniżonej potencji.
Wyciąg alkoholowy ze znamion ma podobne zastosowanie jak odwar wodny.
Zastosowanie kulinarne
Ziarno kukurydzy spożywa się w całości (po ugotowaniu) oraz w postaci mąki i kaszy. Przerabiane jest też na krochmal, spirytus, olej, cukier.
Czas zbioru
-
Znamiona wraz z szyjkami słupków kwiatów żeńskich, zbierane we wczesnym stadium rozwoju, w lipcu i sierpniu
-
Ziarna, zbierane w sierpniu i we wrześniu
