Wygląd
Roślina jednoroczna lub dwuletnia, o długich, rozgałęzionych, płożących pędach do od 10 do 50 cm długości, tworząca darnie. Łodyga kolisto rozścielająca się, gęsto pokryta małymi listkami. Liście naprzemianległe, jajowate, o krótkich ogonkach lub bezpośrednio przyległe do łodygi. Kwiaty mające jedynie 2 – 4 mm, białawe lub czerwonawozielone, wyrastające bezpośrednio w pachwinach liści. Kwiatostan kłosowaty. Kwitnie od czerwca do września. Owocem jest trójkanciasty orzeszek.
Występowanie
Często spotykany. Przychacia, podwórka, ogrody, rowy, brzegi wód, miejsca wydeptane, przydroża, również na środku drogi.
Zastosowanie
Odwar z ziela – w kaszlu, przewlekłych schorzeniach dróg moczowych, w zaburzeniach przewodu pokarmowego, braku łaknienia, wzdęciach, biegunkach, chorobach żołądka, początkowym stanie cukrzycy, dolegliwościach wątroby, nerek i śledziony, w gruźlicy i rozedmie płuc, w kokluszu, zaburzeniach przemiany materii, otyłości, dolegliwościach skórnych, chorobach reumatyczno-artretycznych oraz jako środek usprawniający czynności wątroby, zapobiegający powstawaniu kamieni moczowych i żółciowych, hamujący krwawienia wewnętrzne
Okłady -kataplazmy z papki z ziela – w zapaleniu stawów, mięśni, ścięgien i nerwów, w gośćcu
Przymoczki nasączone odwarem z ziela – w ropiejących ranach, owrzodzeniach żylakowatych, trądziku, wypryskach skórnych, róży, egzemach, liszajach oraz jako środek przeciwdziałający rozszerzaniu się włosowatych naczyń krwionośnych, zapobiegający przekrwieniom i wybroczynom
Kąpiele z dodatkiem odwaru z ziela stosuje się w stanach zapalnych skóry, zwichnięciach, złamaniach kości, chorobach skórnych występujących na tle wadliwej przemiany materii, a także dla uelastycznienia tkanki łącznej i przyspieszenia jej rozwoju
Czas zbioru
-
Ziele (kwitnące wierzchołki pędów), zbierane w okresie kwitnienia
