Serdecznik pospolity
Serdecznik pospolity - Źródło

Serdecznik pospolity

(Leonurus cardiaca L.)

Rodzina: Wargowe
Nazwy regionalne:

Gęsia stopka, lwi ogon, lwie serce, ptasie ziele, sercowe ziele

Wygląd

Bylina, od 30 do 150 cm wysokości, o poziomym, krótkim kłączu. Łodyga prosta, wzniesiona, rozgałęziona, czworokanciasta, szorstka. Liście parami, naprzeciwległe, dolne pięcio- lub siedmiokrotnie palczastosieczne, często czerwonawo nabiegłe, dolne ogonkowe, szerokie, górne węższe, trójsieczne lub klapowe, dwu- lub trójwrębne, w podstawie klinowate, z wierzchu ciemnozielone, od spodu białawe. Liście łodygi odstają w regularnych odstępach od długiego kwiatostanu. Kwiaty drobne, wargowe, różowe, zebrane w nibyokółki, wyrastające w kątach górnych liści. Ząbki poszczególnych kwiatów to wydłużone sztywne ości. Kwitnie od czerwca do września. Owocem jest rozłupnia.

Występowanie

Rzadko spotykana. Przydroża, przychacia, przypłocia, obrzeża lasów, rumowiska, zarośla, wilgotne pustkowia.

Zastosowanie

  • Odwar wodny z ziela – w nadmiernej pobudliwości nerwowej, stanach napięcia i niepokoju, w bezsenności, histerii, nerwicach wegetatywnych, w nerwowych i czynnościowych dolegliwościach serca, nerwicy sercowo-naczyniowej, w tzw. sercu starczym, nadciśnieniu tętniczym krwi, nadczynności tarczycy, padaczce, początkowym stanie cukrzycy, w zaburzeniach trawiennych, wzdęciach, zaparciach nawykowych, niezbyt nasilonych biegunkach, w bolesnym miesiączkowaniu, menopauzie

  • Wyciąg alkoholowy z ziela ma podobne działanie jak odwar wodny

  • Przymoczki nasączone odwarem z ziela – w uszkodzeniach skóry, ranach, bliznach, oparzeniach I i II stopnia

  • Kąpiele z dodatkiem odwaru z ziela maja działanie odprężające i uspokajające, przyspieszają gojenie oparzeń, okaleczeń, uszkodzeń skóry i drobnych dermatoz.