15

Gru 11

Babka lancetowata
Kwiat babki lancetowatej. Gliwice woj. śląskie. Zbiory własne

Babka lancetowata

(Plantago lanceolata L.)

Rodzina:

Babkowate

Nazwy regionalne:

Babka długa, babka długolistna, babka koniczynowa, babka wąskolistna, babka zaostrzona, barankowe języczki, biczki, jęrzecki, jęzecki, języczek, języczki, języczki polne, okojma, żywiec.

Czas zbioru:
  • Liście z ogonkami, pozyskiwane od czerwca do września
  • Nasiona, zbierane w końcu sierpnia i na początku września

Wygląd:

Bylina, do 40 cm wysokości. Liście zebrane w różyczkę, wąskolancetowate, gładkie, brzegiem słabo ząbkowane, ciemnozielone. Pędy kwiatostanowe długie, bruzdowate. Kwiaty drobne, różowobrunatne, zebrane w walcowaty kłos. Kwitnie od maja do września. Owoc – jajowata torebka.

Występowanie:

Roślina pospolita. Rośnie na łąkach, pastwiskach, ugorach, miedzach, trawnikach, przydrożach.

Zastosowanie:

  • Napar z liści – w nieżytach jamy ustnej, krtani, gardła, przewodu pokarmowego, w owrzodzeniach żołądka, dwunastnicy, jelit, w bezsoczności, przewlekłych stanach zapalnych oskrzeli, przeziębianiach, kaszlu, chrypce, grypie, astmie oskrzelowej, kokluszu, zatruciach bakteryjnych, słabych biegunkach, chorobach nowotworowych.

  • Sok z liści zażywa się w chorobach gorączkowych, a kilka jego kropel wpuszczonych do bolącego ucha uśmierza ból.

  • Przymoczki nasączone sokiem z liści – w stanach zapalnych oczu, powiek, spojówek, błon śluzowych, skóry, trudno gojących się ranach i owrzodzeniach, są także pomocne w odleżynach, obrzękach, oparzeniach, po ukąszeniach przez owady.

  • Zastosowanie kulinarne
    Młode listki dodaje się do zup, sałatek, sosów, farszy. Z suszonych rozdrobnionych listków sporządza się herbatkę leczniczą.

  • Sproszkowane nasiona – w nieżytach jelit, czerwonce i przewlekłych biegunkach.

Kategorie przepisów