• Macierzanka tymianek
    Macierzanka tymianek. Gliwice, woj. śląskie. Zbiory własne
  • Macierzanka tymianek
    Tymianek. Zbiory własne.

Macierzanka tymianek

(Thymus vulgaris L.)

Rodzina: Wargowe
Nazwy regionalne:

Altinka, dziecielnica, dzięcielin, macierzanka, macierzanka tymian, macierzanka zwyczajna, macierzanka pospolita, tymian ogrodowy, tymian, tymianek, tymianek pospolity, tymianek właściwy, włoski szmer

Wygląd

Półkrzew, od 10 do 35 cm wysokości, o aromatycznym zapachu. Pędy podnoszące się, dookoła owłosione. Łodygi proste, drobne. Liście naprzeciwległe, równowąskie do eliptycznych, na brzegu podwinięte, od spodu gęsto owłosione, siedzące. Kwiaty różowofioletowe, podzielone na wargę górną i dolną, skupione w wielowarstwowe, wydłużone kwiatostany, często mające kilka innych wijących się płatków w pachwinach liści. Kwitnie od maja do października. Owoc – rozłupnia.

Występowanie

Powszechnie uprawiana w ogródkach jako roślina lecznicza i przyprawowa. W krajach śródziemnomorskich spotykana na trawnikach.

Zastosowanie

  • Odwar wodny z ziela – w nieżytach jamy ustnej, gardła, oskrzeli, stanach zapalnych błony śluzowej żołądka i jelit, w grzybicy jamy ustnej, anginie, w suchym męczącym kaszlu z zaleganiem flegmy, kokluszu, w braku łaknienia, zaburzeniach trawiennych, wzdęciach

  • Wyciąg alkoholowy z ziela ma podobne działanie jak odwar wodny

  • Okłady z papki z ziela są pomocne w złamaniach kości i zwichnięciach stawów

  • Przymoczki nasączone odwarem z ziela – w łojotokowym zapaleniu skóry, trądziku, świerzbie, liszajowatości, egzemach i innych drobnych dermatozach.

  • Kąpiele z dodatkiem odwaru z ziela mają działanie odkażające, przeciwzapalne, wzmacniające i uspokajające, są pomocne w chorobach skórnych spowodowanych bakteriami ropotwórczymi lub grzybami chorobotwórczymi

  • Zastosowanie kulinarne
    Świeże i suszone listki stosuje się jako przyprawę do zup, ryb, mięs, duszonych i gotowanych warzyw, grzybów, pizzy, farszy, twarożku.