Wygląd
Bylina, od 20 do 90 cm wysokości, o bardzo silnym zapachu. Łodyga sinozielona, rozgałęziona, dołem zdrewniała. Liście niebieskawozielone, podwójnie lub potrójnie pierzastosieczne, o wąskich, zaostrzonych listkach, w nich zbiorniczki olejkowe. Kwiaty zielonożółte, zebrane w gęste baldachokształtne kwiatostany. Każdy końcowy kwiat ma pięć, pozostałe boczne zazwyczaj cztery płatki korony, wygięte w kształcie łyżki. Kwitnie od czerwca do sierpnia. Owocem jest torebka o czterech bądź pięciu garbach.
Występowanie
Pochodzi z basenu Morza Śródziemnego. W Europie Środkowej uprawiana w ogrodach i na plantacjach. Spotykana również zdziczała, zwłaszcza w pobliżu upraw winorośli.
Zastosowanie
Odwar wodny z ziela – w kurczach żołądka, jelit i dróg żółciowych, w zaburzeniach trawiennych, wzdęciach, bólach brzucha, zmniejszonym wytwarzaniu żółci oraz jako środek pomocny w nadciśnieniu tętniczym krwi, nadpobudliwości nerwowej, migrenie, zaburzeniach krążenia obwodowego, w miażdżycy, kruchości i przepuszczalności włosowatych naczyń krwionośnych, w łuszczycy, bielactwie
Wyciąg alkoholowy z ziela ma podobne zastosowanie jak odwar wodny
Zastosowanie kulinarne
Świeże lub suszone listki można używać jako przyprawę do sosów, pieczeni, sałatek, surówek. Dodaje się je tuż przed podaniem potrawy.
Czas zbioru
-
Ziele (ulistnione pędy) zbierane od końca czerwca do początku września
-
Młode listki zbierane od końca czerwca do początku września
