Drapacz lekarski
Drapacz lekarski - Źródło

Drapacz lekarski

(Cnicus benedictus L.)

Rodzina: Złożone
Nazwy regionalne:

Benedykta, benedyktynka, bernardynek, chaber kleisty, chaber lekarski, czubek benedyktyński, czubek turecki, karda benetykta, kardobenedykta, oset błogi, oset lekarski, knikus benedyktyński

Wygląd

Roślina jednoroczna, do 40 cm wysokości, wyglądem przypominająca oset. Łodyga wzniesiona, rozgałęziona, owłosiona, lepka. Liście naprzemianległe, podłużnie lancetowate, pierzastowrębne, brzegiem kolczaste. Kwiaty żółte, zebrane w koszyczki, pojedyncze, duże, na szczytach łodyg. kwitnie od czerwca do lipca. owoc – niełupka, opatrzona puchem kielichowym.

Występowanie

Pochodzi z Europy południowej. U nas wyłącznie uprawiany.

Zastosowanie

  • Napar wodny z ziela w zaburzeniach czynnościowych przewodu pokarmowego, dróg żółciowych, wątroby i nerek, w nieżytach żołądka i oskrzeli, owrzodzeniach żołądka i dwunastnicy, zagrażających powstaniem nowotworu, we wrzodziejącym zapaleniu jelita grubego, w chorobach nerek i pęcherza, bezsoczności, bezkwaśności, stanach zanikowych błon śluzowych jamy ustnej i przewodu pokarmowego, zapaleniu płuc, kaszlu, astmie, zaburzeniach przemiany materii, rekonwalescencji.
    Napar z ziela drapacza jest lekiem szczególnie zalecanym osobom w podeszłym wieku.

  • Wyciąg alkoholowy z ziela ma podobne zastosowanie, jak napar.

  • Przymoczki nasączone naparem lub sokiem z ziela maja zastosowanie w leczeniu trądziku, owrzodzeń, wyprysków, wysypek alergicznych.

  • Kąpiele z dodatkiem odwaru z ziela maja działanie bakteriobójcze i gojące, są pomocne w leczeniu wszystkich dermatoz o podłożu bakteryjnym, wirusowym i grzybiczym.