Koniczyna łąkowa
Kwiat koniczyny łąkowej. Gliwice, woj. śląskie. Zbiory własne
Koniczyna łąkowa
Koniczyna łąkowa. Gliwice, woj. śląskie. Zbiory własne
Koniczyna łąkowa
Koniczyna łąkowa. Gliwice, woj. śląskie. Zbiory własne

Koniczyna łąkowa

(Trifolium pratense L.)

Rodzina: Motylkowate
Nazwy regionalne:

Kądziołka, kądziołka łąkowa, kocinki, koniczyna czerwona, koniczyna łowiecka, koniczyna zajęcza

Wygląd

Bylina, od 10 do 60 cm wysokości, z silnie rozwiniętym korzeniem. Łodyga podnosząca się, gałęzista, owłosiona. Liście naprzemianległe, ogonkowe, trójlistkowe, o listkach owalnych, brzegiem drobno ząbkowanych. Blaszka z półksiężycowatą jasną plamką. U nasady ogonka dwa jajowate przylistki. na końcu łodygi pojedyncze, główkowate kwiatostany. Kwiaty motylkowe, do długości 1,5 cm, blado- lub ciemnoczerwone, osadzone w owłosionym kielichu. Kwitnie od maja do września. Owocem jest strąk, okryty zaschniętym kielichem.

Występowanie

Bardzo często spotykana. Rośnie na łąkach, pastwiskach, miedzach, przydrożach. Również uprawiana.

Zastosowanie

  • Napar wodny z kwiatostanów – w zaburzeniach przemiany materii, miażdżycy (obniża poziom cholesterolu we krwi), w zaburzeniach układu pokarmowego, bezsoczności, skąpym wydzielaniu moczu, kamicy nerkowej, nieżytach oskrzeli, nieżytach jamy ustnej, gardła i nosogardzieli, w kaszlu, anginie, bólach i kurczach nóg, chorobach układu krwionośnego, pokarmowego i oddechowego (u osób w podeszłym wieku), w rekonwalescencji oraz jako środek pobudzający wydzielanie interferonu i zwiększający odporność organizmu.

  • Wyciąg alkoholowy z kwiatostanów ma podobne działanie jak napar wodny.

  • Przymoczki nasączone naparem z kwiatostanów i ziela – w stłuczeniach, zwichnięciach, złamaniach, obrzękach, świądzie skóry, oparzeniach.

  • Zastosowanie kulinarne
    Kwiatostany dodaje się do sałatek i surówek. Można je też zakwaszać na zimę jak kapustę i podawać jako sałatkę do potraw mięsnych.

  • Sok z ziela i kwiatostanów (z miodem) – w wyczerpaniu fizycznym i nerwowym, rekonwalescencji, w chorobach nowotworowych i wieku starczego oraz jako środek ogólnie wzmacniający.

  • Kąpiele z dodatkiem naparu z ziela – w chorobach reumatycznych, dermatozach ciała, miażdżycy, rekonwalescencji.

Nie należy przekraczać dawek leczniczych soku z koniczyny, ponieważ może to spowodować obniżenie potencji u mężczyzn, a u kobiet zaburzenia miesiączkowania.