20

Wrz 12

Len zwyczajny
Len zwyczajny - Źródło

Len zwyczajny

(Linum usitatissimum L.)

Rodzina:

Lnowate

Nazwy regionalne:

Len, len pospolity, leńka, słowień

Czas zbioru:
  • Nasiona pozyskiwane w sierpniu i we wrześniu

Wygląd:

Roślina jednoroczna, do 1 m wysokości. Łodyga prosta, cienka, delikatna, naga, u góry rozgałęziona. Liście skrętoległe, lancetowate, całobrzegie, o długości do 4 cm. Kwiaty duże, o szerokości 2-3 cm, jasnoniebieskie, ciemno żyłkowane, zebrane w groniaste podbaldachy na szczytach łodyg. Kwitnie od czerwca do sierpnia. Owocem jest kulista, wzniesiona w górę jako dojrzała, jasnobrązowa torebka. Owocuje od sierpnia do września.

Występowanie:

Niemal wyłącznie uprawiany. Czasem spotykany zdziczały.

Zastosowanie:

  • Odwar z nasion – w nieżytach gardła i oskrzeli, w przewlekłym kaszlu, w owrzodzeniach żołądka i dwunastnicy, w uszkodzeniach błon śluzowych kwasami i ługami, w nadkwasowości, kamicy nerkowej, kolce jelitowej, krwawych wymiotach

  • Wyciąg wodny z nasion i

    pęczniejące nasiona – w przewlekłych zaparciach. Dzięki temu, że nasiona pęcznieją w jelitach, len stanowi łagodny środek przeczyszczający. Ponadto mogą spowodować obniżenie cholesterolu i cukru we krwi.
    Nasiona lnu prażone na patelni, połączone z otrębami pszennymi i dodatkiem miodu są środkiem osłaniającym, pomocnym w miażdżycy i przedłużającym młodość.

  • Okłady z kleiku z nasion – w trądziku, wypryskach skórnych, pękaniu i złuszczaniu się naskórka, w łuszczycy, odleżynach, stwardnieniach i zrogowaceniach skóry, w szorstkości naskórka na łokciach, dłoniach i stopach, w podrażnieniu skóry

  • Przymoczki nasączone olejem lnianym są pomocne w regeneracji naskórka i uzyskaniu właściwej elastyczności skóry.

Kategorie przepisów