Wygląd
Drzewo iglaste, jednopienne, o wysokości do 20 m i średnicy do 6 m. Korzeń palowy, sięgający głęboko pod ziemię i mocno w niej zatwierdzony. Pień prosty, od pewnej wysokości rozwidlony. Kora szarobrązowa, głęboko bruzdowana. Korona gęsta, rozłożysta, zaczynająca się na wysokości 1-2 m, o pokroju parasolowatym. Igły o długości 12-15 cm, gęsto ułożone, barwy ciemnozielonej. Szyszki duże, a po rozłupaniu otrzymuje jadalne nasiona, się tzw. orzechy piniowe. Orzechy są podłużne, do 3 cm długości, barwy jasnokremowej. Zanim dojrzeją mijają trzy lata. Kwitnie od maja do czerwca.
Występowanie
Basen Morza Śródziemnego, oraz na południowe wybrzeże Morza Czarnego. Często porasta wydmy tworząc malownicze gaje. Wymaga ciepłego klimatu, dlatego jest rzadko sadzona w Polsce.
Zastosowanie
Zastosowanie kulinarne
Orzechy piniowe mają podobny smak do migdałów i przyjemny słodkawy zapach. Spożywa się je w całości, zmielone, prażone, pieczone, smażone lub suszone. Są świetnym dodatkiem do farszy, sosów, dań z makaronu, jagnięciny, dziczyzny, sałatek owocowych, pikantnych, warzywnych, ciast, herbatników, ciasteczek. Są głównym składnikiem sosu pesto.
Z orzechów piniowych wytwarza się olej.
Czas zbioru
-
Orzechy piniowe, w Polsce importowane
